|
Article on other languages:
|
ภาษาอังกฤษโบราณ (Old English ย่อ OE) หรือ ภาษาแองโกลแซกซอน (Anglo-Saxon) เป็นภาษาอังกฤษยุคแรก ที่พูดกันในบริเวณที่ปัจจุบันคือแคว้นอิงแลนด์ อังกฤษและสกอตแลนด์ตอนใต้ ในระหว่าง กลางคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 นับเป็นภาษาเยอรมานิกตะวันตก ด้วยเหตุนี้ จึงมีความคล้ายคลึงกับภาษาฟริเซียนโบราณ (Old Frisian) และภาษาแซกซอนโบราณ (Old Saxon) นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์กับภาษานอร์สโบราณ (Old Norse) และเชื่อมโยงไปถึงภาษาไอซแลนดิกปัจจุบัน (modern Icelandic) ด้วย ภาษาอังกฤษโบราณนั้นมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และมีการใช้งานตลอดระยะเวลาประมาณ 700 ปี นับตั้งแต่ชนแองโกล-แซ็กซอนอพยพเข้ามายังเกาะบริเตน สร้างอิงแลนด์ขึ้น ในคริสต์ศวรรษที่ 5 จนถึงระยะเวลาหลังพวกนอร์มันบุกรุกเข้าไปเมื่อ ค.ศ. 1066 หลังจากนั้นภาษาอังกฤษก็เคลื่อนเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สำคัญ ในยุคแรกๆ นี้ ภาษาอังกฤษโบราณได้ผสมกลมกลืนเข้ากับภาษาอื่นๆ ที่มีการติดต่อด้วย เช่น ภาษาเคลติก (Celtic) และภาษาถิ่นสองภาษาของภาษานอร์สโบราณ จากการบุกรุกของพวกไวกิง ซึ่งเข้ามาครอบครองและปกครองอาณาเขตเดนลอ ในอิงแลนด์ตอนเหนือและตะวันออก
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.